Συγχαρητήρια για την είσοδο σου στο πανεπιστήμιο! Αποτέλεσμα πολλής και σκληρής δουλειάς, είναι ένα πραγματικό επίτευγμα, συνάδελφε.Τώρα που το καταπιεστικό σου πρόγραμμα και η εξαντλητική διαδικασία των πανελληνίων τελείωσε, νίώθεις σίγουρα απελευθερωμένος. Πιθανότατα το φυλλάδιο αυτό είναι η πρώτη επαφή σου με την Αριστερή Ενότητα – ελπίζουμε όχι και η τελευταία! Δεν είμασταν εκεί όταν στάθηκες στην πύλη του Πα.Πει., και δεν σε πήραμε από το χέρι για να σε βοηθήσουμε να συμπληρώσεις την φόρμα της εγγραφής. Δεν υποτιμήσαμε την νοημοσύνη σου, δεν έχουμε ευχάριστα και εύκολα λόγια να σου πούμε, και μια πρόσκληση σε «σκυλάδικο» είναι το τελευταίο που μπορείς να περιμένεις από εμάς! Ίσως, όμως, ανακαλύψεις πως υπάρχουν πολλά να συζητήσουμε. Θα βρεις εδώ τροφή για σκέψη, προβληματισμό και δράση. Η συμφωνία ή η διαφωνία σου να γίνει αφορμή για διάλογο – σύντομα θα διαπιστώσεις ότι η γόνιμη και αντιδογματική πνευματική δραστηριότητα απουσιάζει από έναν χώρο που θα έπρεπε να είναι παρούσα πάνω από οτιδήποτε άλλο. Απευθυνόμαστε σε ακαδημαικούς πολίτες με άποψη.
Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ είναι εδώ και χρόνια η πρώτη πλειοψηφικά παράταξη στο σύνολο του πανεπιστημιακού κόσμου. Η εικόνα αυτή δεν ανατρέπεται στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, όπου επί σειρά ετών η ΔΑΠ κυριαρχεί σαν πρώτη δύναμη. Τα αποτελέσματα είναι εύκολα ορατά: Δεν είναι τυχαίο πως όλες οι δυσοίωνες αλλαγές που αφορούν στην λειτουργία των δημοσίων πανεπιστημίων έχουν σαν εφαλτήριο το Πα.Πει... Βλέπεις, ήταν η ΔΑΠ -μαζί με την ΠΑΣΠ- που ψήφισε τον εσωτερικό κανονισμό, καθώς και την εφαρμογή του νόμου για τις λίστες συγγραμμάτων και τις πιστωτικές μονάδες. Τι σημαίνει αυτό; Δικαιούσαι μόνο ένα δωρεάν σύγγραμα ανά μάθημα, και αυτό κατά κανόνα συμβαδίζει με τις απόψεις του εκάστοτε διδάσκοντα. Αν δεν αρκεί για να καλύψεις το γνωστικό κενό σου, θα πρέπει να το αγοράσεις.Τόσο απλά. Με βάση την ύπαρξη πιστωτικών μονάδων, κάθε μάθημα δεν θα είναι ενιαίο, αλλά θα αντιστοιχεί σε συγκεκριμένο αριθμό μονάδων. Μονάδες μπορείς να παίρνεις και μέσα από συνέδρια, σεμινάρια και άλλες δραστηριότητες, συχνά αμφίβολης μορφωτικής αξίας. Ένα πτυχίο σε κομμάτια δηλαδή, και μάλιστα ισοτιμημένο με διετή προγράμματα σε κέντρα ελευθέρων σπουδών , τα λεγόμενα bachelor . Αυτή είναι η αλήθεια για την παιδεία και την μορφή που θέλουν να της δώσουν οι κυβερνήσεις που διαδέχονται η μία την άλλη στην εξουσία, σε έναν φαύλο κύκλο με μόνιμους «χαμένους» τους φοιτητές.
Η ΠΑΣΠ δεν παρουσιάζει διαφορές στην πολιτική της σε σχέση με την ΔΑΠ. Στηρίζει αδιαμαρτύρητα όλες τις νομοθετικές αλλαγές, οι οποίες ως τώρα είναι αλλαγές προς τα κάτω- στον δρόμο της υποβάθμισης του πτυχίου και του μορφωτικού επιπέδου του Πανεπιστημίου. Η μόνη διαφορά της με την ΔΑΠ έγκειται στην... ρητορική της. Δεν διαφέρει για παράδειγμα καθόλου στην πελατειακή σχέση με τους φοιτητές, σχέση βγαλμένη από κάθε παλαιοκομματικό στερεότυπο μπορείς να φανταστείς. Ελέγχοντας καθηγητές, παρέχει αφειδώς ρουσφέτια στους ενδιαφερόμενους ψηφοφόρους της, καταπατώντας την ίδια την ουσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Αυτή η πραγματικότητα δεν πρέπει να σε ξενίζει. Η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ είναι φερέφωνα του δικομματισμού- των δύο σχηματισμών, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που ασκούν την εξουσία στην Ελλάδα. Των κομμάτων που συστηματικά δημιουργούν και καλύπτουν σκάνδαλα, που καταδικάζουν χιλιάδες πολίτες στην ανεργία χαρίζοντας ταυτόχρονα δισεκατομμύρια ευρώ σε τράπεζες, των κομμάτων που κάθε μέρα που περνάει επιτρέπει να καταπατούνται ανθρώπινα δικαιώματα στο βωμό του κέρδους- δολοφονώντας την ίδια ώρα δεκαπεντάχρονους μαθητές.
Τον Δεκέμβρη που πέρασε σημειώθηκε μια σοβαρή κοινωνική εξέγερση. Όσοι εθελοτυφλούν και προσπαθούν να την αποχαρακτηρίσουν , να την μειώσουν , να κρύψουν τις φωνές που υψώθηκαν από τα κάτω προς τα πάνω πίσω από τους καμμένους κάδους και τις βιτρίνες, κλείνουν ηθελημένα τα μάτια τους . Σε μια εποχή χωρίς περιθώρια αισιοδοξίας, η κραυγή της κοινωνίας έδειξε τους προβληματισμούς και πυροδώτησε μεγάλες συζητήσεις- ο Δεκέμβρης έφερε μαζί του μηνύματα , έγινε παρών και βίωμα. Η Αριστερή Ενότητα ήταν εκεί, μέρος του ανθρώπινου ποταμιού που διαδήλωσε επί μέρες στην Αθήνα , σε πείσμα όσων θέλουν την κοινωνία ναρκωμένη ή ανέτοιμη να αντιδράσει. Η νεολαία διαδήλωσε αυθόρμητα και οργισμένα σπάζοντας την αδράνεια , αντιδρώντας στην σαπίλα του πολιτικού συστήματος, χωρίς να φοβηθεί να έρθει αντιμέτωπη με την κτηνωδία των ΜΑΤ και των οργάνων καταστολής του κρατικού μηχανισμού. Τολμήσαμε να αγωνιστούμε – και αυτό έχει τεράστια σημασία. Δεν κατάφεραν να σε φιμώσουν. Μπορέσαμε να συνειδητοποιήσουμε ότι ο κόσμος μπορεί ακόμα να αλλάξει. Η σφαίρα του ειδικού φρουρού είχε τελικά το κατάλληλο βάρος: το βάρος που έκανε το ποτήρι της οργής να ξεχειλίσει. Μέσα στην κοινωνία, στα πανεπιστήμια, στους χώρους εργασίας, στους δρόμους ένας αλλιώτικος αέρας γεμίζει τις καρδιές και τα μυαλά, ένας αέρας που δεν μπορεί να αγοραστεί και να πουληθεί στα παζάρια και τα χρηματιστήρια. Στις τράπεζες λεφτά, στην νεολαία σφαίρες...Ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες.
